Mitchen's Gentle Melody

Lina. Znalazłam to imię przeglądając na wikipedii listę szwedzkich imion żeńskich. Po wahaniach zostało. Może nie znaczyć nic i może znaczyć wszystko. Może być po naszemu – liną, mocną, silną, łącząca światy. Możemy uznać, że wywodzi się z łacińskiego linum, len, len złocisty jak jej futerko. Możemy nawet zajrzeć do perskiego, bo po persku Lina to światło, promień słońca, iskierka rozpalająca nowe miejsca w sercu… tak napisałam o Linie kilka miesięcy temu, kiedy była małym podlotkiem. Teraz, kiedy ma jakieś 15 miesięcy, mogę dodać, że lina może też człowieka opleść i obwiązać, a następnie wyciągnąć daleko, daleko, bardzo daleko poza strefę komfortu

Linka okazała się być młodzikiem szalenie wszechstronnym – takim, co to nie tylko owce z pastwiska przyprowadzi, ale i na myszy w stodole zapoluje, podwórka obroni, a i o świeżą dziczyznę na obiad zadba taaaak, jej okres dojrzewania to była jazda bez trzymanki. Poznałam dzięki niej nowych ludzi, nowe miejsca i nowe sposoby, i wdzięczna jej jestem za to ❤️ Ale nie mam ochoty na szybką powtórkę

Co mogę o niej powiedzieć? Jest śliczna w taki uniwersalny sposób, który zatrzymuje obcych ludzi na ulicy. Ma w sobie masę wdzięku i osobistego uroku, ślicznie się rusza i jest niesamowicie wręcz sprawna fizycznie. Prezentuje dziwną do pojęcia mieszankę twardości i odporności w jednych kontekstach, i miękkości, wręcz submisywności, w innych. Pastereczką jest utalentowaną ❤️ zabawkami szarpie się tak, że można się wystraszyć. Uwielbia coś ze mną robić, ale i nie ma problemów z tym, żeby nie robić. Lubi patrzeć i obserwować. Jest bystra, inteligentna i śmieszna. Nie da się jej nie lubić 🙂