Morgan's Dream

Mój pierwszy, wymarzony working kelpie. Malutka, filigranowa suczka będącą skoncentrowaną energią. Szybka, zrywna, głośna. Była jak jej imię wskazuje: wystrzałowa. Ale była też małym, słodkim Racuszkiem, idealnie wtulającym się „na łyżeczkę”. Zawsze chętna coś zrobić, pięknie aportująca.

Miała być moim mistrzem wymiataczem w agility, tymczasem zabrała mnie na trudną przejażdżkę przez życie, kiedy to marzenia rozbijają się o skały brutalnej rzeczywistości. Miała do tego agility wydawać by się mogło wszystko: świetną budowę ciała, dającą jej niesamowite możliwości fizyczne, i niesamowitą głowę, umiłowanie do prędkości i szybkiej akcji. Czego zabrakło? Zdrowych oczu. Raca nie widziała przeszkód. No, w każdym razie nie dość wyraźnie. Cierpiała na PRA – postępujący zanik siatkówki. Przeszła na emeryturę zanim jej „kariera” dobrze się zaczęła, a potem szukałyśmy wspólnie nowej drogi. Ach, cóż to była za droga! Już bez sportowych uniesień, ale pełna zrozumienia i ciepła. Czy było nam łatwo? Nie było. Ciężka to była lekcja. Potem mieliśmy trochę szczęścia, załapując się na eksperymentalną terapię PRA, która zadziała. Raca do końca życia widziała świat. Nie dość wyraźnie, żeby skakać hopki, ale dość wyraźnie, by korzystać ze wszystkich psich radości.

Była wyjątkowa i nauczyła mnie wiele, acz nie wszystkie lekcje, które mi dała, były łatwe. Zwłaszcza ostatnia…